اولین جلسه کلاس جوانان بود. همین که شروع کردیم از امام زمان حرف زدیم، مریم پرسید: خانم! چرا امام زمان؟ چرا ما باید فقط امام زمان رو بشناسیم؟ پس بقیه اماما چی؟ شناخت اونا لازم نیس؟ چرا شما اینقدر روی امام زمان مانور میدین؟
همین سوال انگیزه ای شد برا من تا توی وبلاگ چند تا پست رو به " ضرورت شناخت امام" اختصاص بدم. شاید چند قسمت بشه، اما امیدوارم مفید باشه.
در بیان ضرورت طرح مباحث مهدویت، سه مورد، قابل بررسیه:
1- لزوم معرفت امام
2- نوجه ادیان و مکاتب به مهدویت
3- به روز بودن موضوع مهدویت
لزوم معرفت امام:
حضرت رسول صلوات الله علیه، فرمودند: " من مات و لم یعرف امام زمانه مات میتة جاهلیة"1: هر کس بمیرد و امام زمانش را نشناسد، به مرگ جاهلیت مرده است.
یعنی می تونیم بگیم شناخت امام، شرط اسلام واقعی است. آیت الله جوادی آملی در مورد این حدیث فرمودند: " مرگ محصول زندگیست و اگر مرگ، مرگ جاهلی است، برای این است که زندگی، زندگی جاهلی است و کسی که با امام زمان رابطه ندارد و او را نمی شناسد مرده، و کسی که او را می شناسد زنده است. ..."2
از طرفی می تونیم بگیم شناخت امام، عامل هدایت است. چرا که امام صادق ( علیه السلام) فرمودند که بهترین دعا برای دوران غیبت حجت الهی و همچنین برای حفظ دین در فتنه های آخر الزمان این دعا است: " اللهم عرفنی نفسک فانک ان لم تعرفنی نفسک لم اعرف رسولک، اللهم عرفنی رسولک فانک ان لم تعرفنی رسولک لم اعرف حجتک، اللهم عرفنی حجتک فانک ان لم تعرفنی حجتک ضللت عن دینی"3 : ... خدایا! حجتت را به من بشناسان که اگر حجتت را به من نشناسانی از دین خود گمراه خواهم شد.
و از طرف دیگه طبق حدیث زیر می تونیم بگیم شناخت امام، راه معرفت خداست.
امام صادق ( علیه السلام) فرمودند: " روزی امام حسین ( علیه السلام) نزد اصحاب خود آمدند و بعد از حمد و ثنای خدای عزوجل و صلوات بر پیامبر فرمودند: ای مردم، قسم به خدا، پروردگار بندگان را نیافرید مگر برای اینکه به او معرفت پیدا کنند، پس وقتی معرفت او را یافتند به عبادت او بپردازند، پس با بندگی او از بندگی غیر او بی نیاز شوند. آن گاه مردی از ایشان پرسید: پدر و مادرم فدای شما، ای پسر رسول خدا، معرفت خدا چیست؟ حضرت فرمودند: یعنی مردم هر زمان، امام خودشان را که اطاعت او برایشان واجب است، بشناسند."4
انشالله پست بعد رو اختصاص میدم به توجه ادیان و مکاتب مختلف به موضوع مهدویت.
1- بحارالانوار، ج51، ص 160
2- فصلنامه انتظار، ش 13، مهدویت و عدل الهی، ص 46
3- کمال الدین، ج2، ص 343
4- بحار الانوار، ج 23، ص 93