بسم رب الحسین
سلام خدمت همه بزرگواران
عزاداریهاتون قبول
این دهه هم گذشت. مثل بقیه فرصتهای خوب بودنمون که زود زود می گذرند.
عزاداریها، زیارت عاشوراها، مجلس ها، نذری ها ..... همه و همه گذشتند. و حالا ما موندیم و آثار این اعمال بر زندگیمون.
از امروز ما باید خودمونو نشون بدیم. باید به اماممون نشون بدیم که فقط اهل حرف نیستیم. باید نشون بدیم همه اون گریه هامون واقعی بود.
می تونیم برا شاد کردن اماممون، ترک کردن گناهامونو نذرشون کنیم.
هر روز یکی از گناهامونو برا خاطر امام حسین (ع) کنار بزاریم.
این همه از وفای ابوالفضل گفتیم. حضرت عباس (ع)، علمدار امام زمانش بود.
ما که این همه ادعا می کنیم عباس رو دوست داریم چی؟ اصلا تا حالا سعی کردیم خودمونو به اون بزرگوار شبیه کنیم؟
ما چقدر نسبت به امام زمانمون وفاداریم؟
آیا در حدی هستیم که علمدار امام زمانمون باشیم؟
هنوز دیر نشده.... از همین امروز شروع کنیم. |
